شیوه مرکب لیتوگرافی روی سنگ

امروزه در شیوه مرکب لیتوگرافی روی سنگ ، که قبلاً توسط سنگ ریزه ها بافت لازم را یافته به اجرا در می آورند و در این کار از روش های زیر استفاده می کنند :

طراحی کردن با مداد چرب روی سنگی که هنرمند قبلاً با دانه های ریز سنگ بافت لازم را روی بخش هایی از سطح سنگ ایجاد کرده است.

طراحی با مرکب سیاه روی سنگ صیقل یافته با قلم و یا قلمو.

طراحی روی سنگ بافت دار که با یک برس نیمدار ایجاد شده است و قابل قیاس با شیوه شکر است.

لوی روی سنگ با بهره گیری از شیوه آکوانتیت در لیتوگرافی : تکنیکی که در اجرا ، نیاز به سرعت دارد ، مانند شیوه کرشی که با پاشیدن مرکب با برس و یا با ایر براش شکل می گیرد.
مزوتینت در لیتوگرافی با استفاده از ابزار خراش ( گراتوار )

مزوتینت در لیتوگرافی بج سینه شیوه ای بود که در سال 1831 توسط هنرمندی به نام تودت شکل گرفت ، بدین طریق که مداد چرب و یا مرکب سیاه تمامی سطح سنگ را می پوشاند و سپس هنرمند با مغارهای مخصوصی که به گراتوار یعنی خراش دهنده شهره گردیده ، ضخامت مرکب سیاه را از روی سطح سنگ بر می دارد تا سطح سفید عریان شود. در واقع هنرمند به جای استفاده از قلم و یا قلمو برای طرح اندازی روی سنگ از گراورهای مختلف بهره می گیرد و سرانجام طرح ریخته شده به جای اینکه القا کننده فضای مثبت باشد ، آن را به صورت نگاتیو در می آورد پلاک ساز .

در این تکنیک ، هنرمند نه تنها از خراش بهره می گیرد و خطوط سفید را از دل سیاهی زمینه به نمایش در می آورد ، بلکه با استفاده از ضربه های ریز، بافت زیبایی به اثر می بخشد.

ویژگی های پرس لیتوگرافی پلاک فلزی

پرس لیتوگرافی طوری طراحی شده که هنرمند بتواند به راحتی موفق به گرفتن تیراژ شود . در واقع طراحی روی سنگ مانند طراحی روی کاغذ انجام می شود و مانند فلز نیازی به کنده کاری ، عایق کاری و گود کردن ندارد و سنگ به طور مستقیم و یکنواخت با اندک فشار دستگاه و عبور از زیر اسکراپربار یا رتو نمونه چاپ شده را ارائه می کند بج کت .